เคยรู้ไหมครับว่าพระอาทิตย์ที่ลอยข้ามหัวเราทุกวัน จากทิศตะวันออก ไปยังทิศตะวันตก นั้นมีอิทธิพลมากมายกับการถ่ายภาพของเรา

เคยเห็นรูปสวย ๆ ในหนังสือท่องเที่ยว หรือไม่ก็ตามเวบต่าง ๆ ไหมครับ ถ้าสังเกตดูรูปเหล่านั้นจะถ่ายในช่วงเวลาคล้าย ๆ กัน ไม่เช้า ๆ ก็บ่าย ๆ หรือบางทีอาจจะเป็นเช้ามืดก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ไม่ก็ช่วงพระอาทิตย์ใกล้ตก หรือตกไปแล้ว รูปที่ถ่ายกันตอนแดดแรง ๆ จ้า ๆ ตอนกลางวันไม่ค่อยมีให้เห็นมากนัก

ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่า ช่วงเช้า ๆ และบ่ายแก่ ๆ ดวงอาทิตย์จะลอยไม่สูงนัก ทำให้เกิดเงาทอดยาวสร้างมิติให้กับภาพได้ นอกจากนั้นแล้วสีของแสงอาทิตย์ในช่วงเวลานั้น จะทำให้ Tone ของสีภาพโดยรวมออกสีอมเหลือง ๆ ส้ม ๆ หรือที่เรียกว่า Warm Tone บรรยากาศของภาพก็เลยดูอบอุ่นนุ่มนวลกว่าถ่ายตอนแดดเปรี้ยง ๆ ตอนกลางวันที่ให้แสงสีขาวแข็ง ๆ

การเล่นกับแสงและเงาเพื่อให้เกิดมิติของภาพในช่วงเวลาดังกล่าวจึงทำได้ไม่ยาก และส่วนใหญ่จะออกมาดูดี แต่เราต้องตั้งสมาธิแล้วนึกถึงทิศทางของแสง และเงาให้ดีเลยนะครับ ก่อนถ่ายให้ดูว่าแสงมาจากทางไหน และเงาไปทางไหน มุมที่เรากำลังถ่ายนั้นให้มิติของภาพได้ดีพอหรือยัง และพยายามเดินหามุมไปรอบ ๆ เพื่อหามุมของแสงและเงาที่เราคิดว่าดีที่สุด ถ่ายเผื่อ ๆ เอาไว้ ดูจากจอ LCD บ่อย ๆ เพราะจะช่วยให้เราตัดสินใจได้ง่ายขึ้นว่ามุมนั้น ๆ ดีหรือไม่ เมื่อเป็นภาพถ่ายแล้ว

เรื่องนี้คงต้องคุยกันอีกเยอะ ตอนแรกไว้แค่นี้ก่อนนะครับ วันนี้ลองออกไปถ่ายดูในช่วงเวลาที่ผมบอก คือเช้า ๆ และบ่ายแก่ ๆ แล้วฝึกดูแสงเงาก่อน ตอนเที่ยง ๆ แนะนำว่าอาบน้ำปะแป้งนอนอยู่บ้านดูมวยช่องเจ็ดดีกว่า

นี่คือรูปตัวอย่างที่ถ่ายตอนเที่ยง ๆ ครับ แสงจะจ้ามาก มุมของดวงอาทิตย์อยู่ตรงหัวเรา แสงเงาจะแบนขาดมิติ ไม่น่ารักครับ