ในชีวิตการถ่ายภาพของพี่หาวมีเหตุการณ์หนึ่งที่พี่หาวจำได้จนถึงทุกวันนี้ และพี่หาวถือว่าเป็นบทเรียนที่ดีมาก ๆ บทหนึ่งในเรื่องการถ่ายภาพ

วันนั้นเป็นวันที่พี่หาวกับน้องชายในเวบคนหนึ่งนัดออกไปเดินเล่นถ่ายภาพกัน (ตอนนี้ไม่รู้เขาไปอยู่ที่ไหนแล้ว ถ้าได้กลับมาอ่านติดต่อพี่หาวด้วยนะครับ) เราต่างคนต่างก็ถ่ายภาพของเราไปเรื่อย แต่พอมานั่งดูรูปกัน รูปของพี่หาวดูแย่กว่าอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาพี่หาวงงมาก ๆ ทั้งที่ในตอนนั้นเขายังเป็นมือใหม่เพิ่งจะหัดใช้กล้องเสียด้วยซ้ำ หลาย ๆ ครั้งที่เขาเดินเข้ามาถามพี่หาวว่าควรจะจัดองค์ประกอบอย่างไรดี พี่หาวก็ให้คำแนะนำการจัดองค์ประกอบภาพที่พวกเรารู้จักกันดี นั่นก็คือ Rule of thirds หรือ “กฎสามส่วน” ตัวเขาเองก็ดูไม่ค่อยจะแน่ใจเท่าไหร่ว่ามันจะได้ภาพดีอย่างที่พี่หาวแนะนำ เพราะกฎนี้อย่างที่รู้ ๆ กันอยู่ว่ามันก็ไม่มีอะไรมาก แค่วางจุดสนใจในภาพในตำแหน่งที่เราลากเส้นแบ่งเอาไว้ หรือไม่ก็วางไว้บนจุดตัดของแส้นแนวตั้งกับแนวนอน ง่าย ๆ แต่ได้ผล

พี่หาวก็รู้ว่ามันได้ผล แต่พี่หาวกลับพยายามที่จะไม่ใช้มัน เพราะรู้สึกว่าใช้แล้วมันไม่เทพ ถ้าอยาก “เทพ” ต้องท่องเอาไว้ว่า “กฎมีไว้ให้แหก” ตอนนั้นคิดได้แค่นั้นจริง ๆ พยายามแหกมันไปเสียหมด ภาพที่ได้ก็เลยลงรูลงท่อดูแล้วขัด ๆ ความรู้สึก คนดูไม่เท่าไหร่ แต่คนถ่ายแทบจะไม่อยากดูรูปตัวเอง โดยเฉพาะเมื่อพี่หาวเอารูปที่ยืนถ่ายบริเวณเดียวกันกับน้องชายคนนั้นมาเปรียบเทียบ รูปของพี่หาวดูแย่กว่าอย่างเห็นได้ชัด ,terrible มาก ๆ // ลากเสียงต่ำยาว ๆ ตอนอ่าน ติ๊ดนึง

พี่หาวติดค้างคาใจอยู่เป็นปีกับรูปชุดนั้น หมดความมั่นใจเรื่องการถ่ายภาพไปเยอะ “กฎกรูก็อยากแหก แต่แหกแล้วภาพมันก็ออกมาอย่างเสื่อม” พยายามแหกไปซักระยะ ก็เริ่มคิดได้ว่า มันขึ้นอยู่กับความเหมาะสมลงตัวมากกว่า ถ้ามันใช้แล้วดีก็ใช้ไป คนดูภาพเขาไม่ได้คิดอะไรมากมายซับซ้อนอย่างที่เราคิด ไม่มีใครเขามาวิเคราะห์ว่าที่ภาพถ่ายเราเป็นแบบนั้นแบบนี้เป็นเพราะ ตอนเด็ก ๆ เราชอบจับเจี๊ยวตัวเองเล่น เลยมีผลกับการถ่ายภาพในปัจจุบัน เพราะฉะนั้นไม่ต้องคิดมาก ถ้าใช้ให้เหมาะสมลงตัวมันก็จะออกมาดี

Rule of thirds มันก็ได้พิสูจน์มาแล้วว่ามันใช้งานได้ดีในการวางองค์ประกอบ ไม่ใช่เฉพาะภาพถ่ายเพียงอย่างเดียว สิ่งพิมพ์ เวบไซต์ และอีกหลาย ๆ อย่าง จะเรียกว่ามันเป็น “กฎธรรมชาติ” ในการกระตุ้นความรู้สึกในการมองของมนุษย์ก็ได้ เดี๋ยวนี้กล้องยังมีเส้นแบ่งให้เวลามองใน View finder เสียด้วยซ้ำ โปรแกรมปรับแต่งภาพเวลา Crop ก็มีเส้นแบ่งเป็นไกด์ให้ด้วย แสดงว่ามันมีอิทธิพลต่อการวางองค์ประกอบมากทีเดียว ไม่อย่างนั้นเขาจะใส่มาทำนกเป็ดน้ำ…รึ

หลังจากที่เริมคิดได้ ถ้าพี่หาวดูแล้วว่าใช้ “กฎสามส่วน” แล้วเหมาะสม พี่หาวก็ไม่ได้รู้สึกตะขิดตะขวงใจที่จะหยิบ “กฎสามส่วน” มาใช้วางองค์ประกอบภาพ ก็พี่หาวถ่ายภาพให้คนอื่นดูนี่ครับ ไม่ได้ถ่ายแล้วเก็บไว้ใน Harddisk รอให้มดมาทำรังวางไข่นี่นา : )

note : เห็นด้วยไม่เห็นด้วย ก็เชิญออกความคิดเห็นกันตามสะดวกนะครับ เพราะการถกเถียงกันโดยมีเหตุผลหลาย ๆ ด้านมาสนับสนุนจะทำให้เราได้อะไรมากขึ้นกว่ามุมมองของพี่หาวเพียงคนเดียวครับ